Sinds een paar weken voel ik me mezelf niet. Ik voel me afgesneden van mezelf, van mijn gedachten, van mijn engelen en gidsen, van het universum. Ik heb geen inspiratie om te schilderen, te knutselen en mijn altaar ziet eruit als een opruimingsactie bij C&A en ik heb geen lust om er iets van te maken of om er iets mee te doen. En ik mis het enorm.
Vanmorgen zei ik dit tegen mijn beste vriend. Hij zei; waarom probeer je niet te schilderen wat je mist.
Ik dacht: dat gaat nooit lukken. Ik voel me zo buiten mezelf.
Toch mezelf maar bij elkaar gepakt en wat ben ik dankbaar.
Dames en heren; ik presenteer mijn Innerlijke Rijkdom